15 minuten beach time

28.8.17



Het is net zoiets als je een slok thee neemt en je gelijk proeft dat er geen zoetje(s) in zitten: je stapt het schoolgebouw en het voelt gelijk dat het leven toch weer wat kutter is geworden (ja echt, ik haat school). Ik heb mijn eigen record verbroken door de eerste hoorcolleges over te slaan van het jaar - al had ik echt meerdere legitieme redenen! - en voelde me gelijk aangesproken bij het horen van 'bij hoog opgeleide verwacht men dat ze een hoge intrinsieke motivatie hebben' - ain't me. Uiteraard kwam ik vijf minuten te laat binnen stormen maar toen iedereen in een kring zat in het lokaal besloot ik dat het niet zo erg was om vijf minuten kleuterklas te missen. 


Met deze filter durf ik mezelf wel online te gooien

Ik stond deze ochtend al met mijn verkeerde uit bed op - ik werd sowieso wakker voor dat mijn wekker ging - en met wallen die niet meer door de filters van snapchat worden gladgestreken. Ik maak eigenlijk helemaal niet zoveel selfies dus degene die je hier boven ziet is uitzonderlijk. 

De wallen zijn veroorzaakt door drie dagen op een festival werken (lekker biertjes uitdelen) met lange dagen en korte nachten (dit is mijn eerste legitieme reden om de eerste HC te missen). 
Gek genoeg was dit een van de betere weekenden van afgelopen weken + het weekend daarvoor waar ik ook op een festival achter de bar stond (uitgezonderd de weekenden toen ik op vakantie was, die waren ook heel fijn, dûh) 
Beide festivals stond ik bij de leukste podia en heb ik mee kunnen genieten van de muziek. De mensen zijn leuk (al voelde ik me gisteren wel oprecht half aangerand want mensen zitten ongevraagd aan je en er stond op gegeven moment een oude man met een blote bast voor mij te dansen en wilde me aanraken en vroeg steeds wanneer ik vrij was en met hem wilde dansen. Na meerdere malen gezegd te hebben dat ik niets van hem wilde en dat hij me met rust moest laten ben ik weggelopen) en de collega's zijn leuk (al stonden er gisteren een aantal strak achter de bar lol, maar die zijn naar huis gestuurd) (ik hou van haakjes, merk je het?).

Anyhow, nadat ik mijn nauwkeurig uitgekozen outfit aan had gedaan, twee bijna dezelfde sokken uit de kast had gevist en mijn sleutels weer had gevonden reed ik met behulp van google maps naar Haarlem. Alles draait om Haarlem tegenwoordig. Het gaat niet uit m'n hoofd totdat ik er woon en ik grijp nu steeds mis (of ik krijg een grot aangeboden maar daar wil ik niet in wonen) maar misschien was vandaag mijn geluksdag: ik mocht een studio bezichtigen. Eentje met een raam waar ook daadwerkelijk veel licht doorheen kwam. Op de zesde verdieping waardoor ik een prachtig uitzicht zou hebben over Haarlem (maar ik mag niet teveel hopen, ik weet het morgen) (Dit is overigens mijn tweede legitieme reden om school te missen. Jawel).

Ik ben wat kamers en studio's nu veel te veel verwend: ik woon in Amsterdam Z-O super cheap met een eigen relatief grote studio (zeg maar vier kamers van zeven vierkante meters. Maar dan in één kamer) dus alles valt tegen qua oppervlakte. Waarom ik dan weg wil? Ik vind Amsterdam niet meer zo leuk, wil graag op de fiets naar het strand kunnen en ik vind het een verschrikkelijk gebouw waar ik in woon. Dus ja. 
Vlak voor het gebouw waar ik vandaag moest zijn was een politieauto tegen een paal gereden waardoor die echt goed in de kreukels was gevouwen en ik vind dat altijd wel ironisch (of mag ik dat niet zeggen?). 


Vanuit Haarlem besloot ik - omdat ik er toch in de buurt was en het tweede hoorcollege ondertussen toch al halverwege was - een kwartiertje naar het strand te gaan, daar m'n ontbijt naar binnen gestopt om vervolgens weer in de auto te stappen, door het veel te asociale verkeer van Amsterdam Zuid heen manoeuvreren (ik maak geen grapje er zitten echt eikels tussen in pak) om vervolgens dus de kleuterklas in te lopen (deze 15 minuten waren de beste van de dag).

Drie kwartier later werd ik tóch nog een excellente student genoemd (lol) (nee ik ben stiekem best trots want ik volg nu officieel het honoursprogramma wajo) en nog een drie kwartier later (ik heb echt intensieve schooldagen) stapte ik in de auto om naar m'n ouders te rijden waar het nu bewolkt is. Verdomme. 


Told yah so, betere outfit voor deze zwarte maandag kon ik niet bedenken. 


Vroeger, inmiddels al drie jaar geleden, schreef ik no shame over mijn reisstruggles toen ik rond huppelde aan de andere kant van de wereld en ik mis het. Ondanks dat het me al veel te lang lukt om niet meer te schrijven zoals ik wil schrijven - omdat ik me al veel te lang meheheheheheheh voel - ga ik toch weer een poging doen. Het leven is een feestje maar je moet zelf de slingers ophangen TOCH????????

1 opmerking:

  1. Ik weet niet precies wat honoursprogramma inhoudt maar als het is wat ik denk dat het is vind ik het wel een accomplishment dat je ondanks je haat voor school het doet! Ik volgde je ook al toen je aan de andere kant van de wereld zat, gek dat dat alweer drie jaar geleden is haha

    BeantwoordenVerwijderen

OBLIVIATE © 2017
Template by Blogs & Lattes