Thailand II : krabi

5.8.14



Overleven in Thailand is een groot avontuur. Elke keer wanneer ik de straat oversteek hoop ik dat ik levend en wel aan de andere kant terecht kom - ben ik blij dat het "het-lijkt-alsof-alles-bijna-uit-elkaar-valt" bootje niet is omgekieperd in de zee en ben ik enorm dankbaar dat ik niet een of andere voedselvergiftiging op heb gelopen en een langzame en afschuwelijke dood tegemoet ga.

Kortom; I'm getting used to thailand. Is dat niet even fijn. (Yes, de eerste paar dagen heb ik vol zelfmedelijden in een hoekje gezeten en om de minuut mezelf vervloekte omdat ik tickets naar Thailand had geboekt.) Plus dat ik mezelf toch weer even alleen voelde na weken met 12 mensen in een kleine kamer leefde. (Maar nu zit ik met een stelletje gekken uit Singapore op een kamer wat best hilarisch is. Plus een Duitser. Oh de Duitsers, vind je overal. (Maar ik heb hier meer Nederlanders gespot dan waar dan ook.) )

Dus vandaag stond ik op omdat Viv naast m'n oor "HEY HOLLAND" riep - of ik vandaag wat wou doen. Yes sure, why not.  Zo gezegd - op naar ontbijt. Whoehoe. Voor het eerst sinds Australië een degelijk ontbijt (ik kan nog geen rijst door m'n keel krijgen 's ochtends, 7/11 ontbijt it is) -> op naar de markt voor fruit. Ik heb zoveel fruit gezien wat ik nog nooit eerder heb gezien. Viv heeft Durian gekocht - wat eruit ziet als een enorme kastanje, stekels en al. Binnenkant heeft een beetje de structuur (fancy termen hoera) van een banaan maar het meest opvallende van alles; het s t i n k t. Viv dacht dat het grappig was om het fruit in de kamer te laten liggen - het was niet heel grappig (behalve de reacties van de mensen die de kamer in kwamen kopen; dat was WEL grappig) - ik heb gustard Appels gegeten (of zoiets i die richting) en ik heb een dragonfruit gekocht puur omdat het fascinerend fruit is. 

Zij ging de lokale yoga studio uitzoeken en ik ging kijken hoe duur een boottripje naar koh phi phi was (maar verrassing van de dag; koh phi phi sla ik over). Ze kwam baar buiten met de mededeling dat we naar een plaatsje gingen met een strand en ik ben altijd in voor strand dis toen hadden een gratis tripje strand van de lokale 'ik-zie-eruit-als-23-maar-ik-ben-toch-echt-41-SURPRISE' yoga teacher. 

We besloten om met een gammel bootje naar een strand te gaan. Railay Beach. Pittig prachtig, als je de donkere wolken weg denkt. (Iets met regenseizoen, geloof ik) Op de heenweg heb ik duizend keer gedacht dat het bootje om zou slaan, alleen maar denkend dat ik dan weer moeite moet gaan doen om een nieuw paspoort aan te moeten vragen en daar had ik geen zin in. Maar gelukkig, wonder boven wonder, zijn we niet in het water beland. 

Op het strand was niet heel veel te doen, behalve onder het genot van een cheap as maaltijd van het uitzicht genieten - en de denkbeeldige zon. 

Terugweg was het zelfde verhaal als de heenweg. (Ik ben nog een klein detail vergeten. Op de heenweg moesten we in de laadbak stappen en mijn broek was iets minder slobberig dan ik dacht dus het resultaat was dat ik à) in plaats van OH zo elegant de laadbak in stapte heel gênant in de laadbak viel en b) er nu een gigantisch gat in mijn broek zit. Ja. Ik ben uit mijn broek gescheurd. Ja. Ja inderdaad. Japs. Daar ging mijn 2 euro en 40 cent olifantenbroek. Oeps. )

Terugweg was met de shuttle. """"Shuttle"""". Ze nemen veiligheid en gordels hier niet heel serieus. 

Uiteindelijk zijn we """uit eten""" gegaan (nog meer tussen haakjes!) bij de lokale markt waarvoor je voor minder dan 100 baht (€2.40) een drankje, een heel groot hapje (avondmaaltijd) een een heerlijk toetje hebt. (Ijs. Om wel te verstaan). 

7 aug ga ik naar koh tao - op naar m'n PADI - hopelijk kom ik niet ergens op de bodem te liggen en word ik letterlijk 1 met de zee. Even op en neer voor de Full moon party naar een ander eilandje, misschien - is misschien wel geinig nu ik toch in Thailand ben. 

En yes - ik heb voor het eerst foto's gemaakt met d'r wel bekende selfiestock die iedereen zo belachelijk maakt. Ik voelde me ook belachelijk, moet ik toegeven. Maar hè, wie mooie foto's wilt - moet soms voor schut staan. Het leven is hard. (Soms. Niet altijd).  








No Comments

Een reactie plaatsen

OBLIVIATE © 2017
Template by Blogs & Lattes