Backpacken 2014: Ik verdwaal nooit. (sydney)

14.5.14



Daar stond ik, te wachten bij het stoplicht in china town. Niet dat ik vrijwillig in china town rondliep; mijn hostel bevindt zich er simpelweg gewoon naast. Na Auckland wat ik als Japan II had benoemd, is dit toch echt Japan III. In ieder geval, het china town gedeelte. (Maar misschien is China II dan meer correct, maar het gaat om het idee.) Nadat het stoplicht eindelijk op groen was geworden en het lijkt alsof aliens een gevecht houden met speelgoedpistolen (zo klinken de stoplichten) liep daar een japanse edward cullen - het leek net alsof het in slowmotion gebeurde en een hoog wtf gehalte was aanwezig. Helemaal toen ik het meisje naast hem bestudeerde; een meisje dat in meangirls kon worden geplaatst. Vol verbazing liep ik verder want het was gewoon bizar. 'Gekke Japanners,' - overal en nergens zijn ze.

Mijn plan was om naar de haven te lopen - maar het liep iets anders dan gepland. Gelukkig kwam ik wel een supermarkt tegen want die had ik toch toevallig nodig. Wtf moment #2; het speelgoedgeld. Ik bedoel, het briefgeld in Nieuw-Zeeland vond ik al speelgoedgeld, maar hier zijn ook de munten er bij gekomen. Hier is alles omgedraaid; De 20 cent munten, ja, muntEN, zijn veel groter dan de 2 dollar muntJES. En ze hebben een rare vorm. Een zeshoek (denk ik, teleurstellend; maar ik heb de hoeken niet heel nauwkeurig geteld.) De eerste nacht in Sydney was een d r a m a - ik dacht eerst dat ik toffe roomies had maar ik ben blij dat ze opgehoepeld zijn. Iets met 's nachts om drie uur hun levensverhaal bespreken onder invloed van alcohol - ik wou niet gelijk de eerste nacht de bitchy roommate uithangen dus heb ik weer mijn muziek er bij gepakt.Het meisje wie ook in de kamer sliep was Duits - ze kon niet tot nauwelijk Engels. Dus ik probeerde wel een gesprek met haar aan te knopen want ik voelde me lichtelijk eenzaam zonder mijn Nieuw-Zeeland freunden, maar volgensmij knikte ze wel maar begreep ze het niet. Alsof ik tegen een deur praatte, maar een levende deur, dus dat was een pluspunt.

Met mezelf ben ik de volgende dag maar de stad in gedoken en heb ik de hele dag rondgewandeld. Mijn gebroken hart werd weer een beetje aan elkaar genaaid want dit is een fijne stad. Hele fijne stad. Naast de attracties waar je omver wordt gelopen door (mede) touristen en de standaard foto's die je toch zelf ook gemaakt moet hebben was ik op een of andere manier in de gardens beland; ik plan niet waar ik heen ga, ik verdwaal toch wel. Dus nu kan ik het niet echt verdwalen noemen want ik had toch geen plan. Wtf moment nummer honderd van die dag; Welke idioten gaan er om 12:00 hardlopen in de brandende zon? Blijkbaar de helft van de stad. Dacht ik. Want een stukje verderop kwam ik nog in een ander park terecht waar iedereen bootcamps aan het doen was, aan het kickboxen of voetballen was of - heel mainstream - aan het hardlopen was. Idioten. (Oke nee grapje maar het is gewoon dat het belachelijk veel mensen zijn die hier hardlopen.)

De dag daarna (vandaag) heb ik jawel... nog meer rondgelopen! (En dan nog een bankaccount en die shizzle geregeld, ik haat dingen regelen). Naast een kerk waar ik welgeteld 5 bruidsparen heb gespot (oh wacht, hoeveel daarvan waren aziaten? Surprise, allemaal!) ben ik met de ferry naar Manly gegaan. Ik weet waar ik later ga wonen (alleen dan nog een geweldige man vinden hier in Australie want ik heb geen flauw idee hoe ik anders hier voor altijd kan blijven wonen.) - ik vroeg me ook al af waar alle surferboys waren gebleven in Sydney maar die heb ik gevonden hoor! Ik heb de zee - oh no shit - ook weer gespot met allemaal golfjes en surfers en daar maak je me blij mee. Ik heb enorm veel zin om zelf ergens langs de kust 2 maanden te werken en te surfen. Verder - ja, ik voel me wel zo ... VERDOOOOOOOOOOOMD alleen? In Nieuw-Zeeland was het heel makkelijk om met mensen een praatje te maken want iedereen zat op de KIWI bus. Met een simpele hi had je bewijs van spreken al vrienden voor het leven gemaakt. (oke grapje, soort van, maar na een aantal weken leer je elkaar gewoon goed kennen en je moet wel een beetje sociaal zijn anders heb je een kutte maand als je al frenemies heb gemaakt.) Maar hier - veel mensen reizen toch wel met zijn tweetjes - stelletjes in overvloed en dan kom je daar niet even tussen springen. Ik wist thuis al wel dat er zo iets aan zat te komen - ik stap niet op mensen af, kan ik niet (oke kan ik wel maar vind ik eng. Mensen bijten.) Hoewel ik gisteren een 'what are you going to do' gesprek had met een meisje die jawel, die dag vertrok. Oke later.

Morgen ga ik naar bondi - jawel, bondi! - om modellen en acteurs te spotten (grapje, geen grapje?) en een beetje op het strand te liggen (wat ik eigenlijk haat, maar morgen heb ik er zin in.) Dan heb ik uiteindelijk nog vrijdag - waar ik denk ik de zoo ga bezoeken, misschien weer naar manly ga en ja. Dan is het alweer op naar Melbourne.

Ik heb trouwens enorm leuke kaarten ontvangen nog voor mijn verjaardag, echt heel erg bedankt! Maakt ook wel weer pijnlijk duidelijk dat best veel bekenden deze blog lezen dus ik duik onder wanneer ik weer thuis ben. (En Marcel, doe de groeten aan je grote vriend!)

Op naar m'n kamer waar opeens allemaal jongens (haha, ja vader, jongens) liggen met een jetlag. Hoeray!









5 opmerkingen:

  1. Hahaha met sommige van je opmerkingen heb ik hardop zitten lachen. Je bent het droomleven aan het leven, have fun!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Haha, wat een avonturen weer. Leuk dat je zoveel ziet, geniet ervan! En over dat alleen voelen, trust me dat is heel normaal als je reist ;) Het ene moment heb je een groep superleuke mensen en het volgende moment loop je alleen door de straten van een vreemde stad, haha. Hoort er allemaal bij maar je reist wel aan de andere kant van de wereld hee. super gaaf en ik blijf je verhalen trouw lezen!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik snap dat je je alleen voelt, maar dat komt vast wel goed. Heel grappig trouwens, voor World History heb ik afgelopen week een rondtrip in Australië moeten plannen, dus Bondi en Manly klinken me nu heel bekend in de oren.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ooh wauw. Ook die foto's van Nieuw-Zeeland (van je vorige post), zo mooi! Het is natuurlijk wel even wennen, nieuw land, nieuwe vrienden maken, maar dat komt helemaal goed, soms op de meest onverwachte momenten :)

    En ja, ik moest bijna een traan laten, je beschrijft het reizen gewoon hoe ik het ook heb ervaren, dat ik het echt zo erg mis! Melbourne is mijn favo stad in Australië (of in de wereld?). Het is er nu wel koud aan het worden, wat ik van vrienden hoor, maar hoe dan ook awesome.

    Geniet ervannn :D

    BeantwoordenVerwijderen

OBLIVIATE © 2017
Template by Blogs & Lattes