Backpacken 2014: Ik mis m´n fiets

7.5.14


Ze zeiden er niet bij dat tijdens het reizen je hart tienduizend keer tegen een muur wordt gesmeten omdat je gehele reis alleen maar bestaat uit hello's en goodbye's. Ik bedoel, met sommige mensen zijn de goodbye's niet pittig lastig - fijn leven, goede reis en tot nooit. Andere goodbye's zijn (bijna) tranentrekkend en wil je de persoon in kwestie eigenlijk gewoon in je koffer stoppen en mee naar huis nemen. Ik heb vanaf Queenstown tot Auckland alleen maar mensen uit moeten zwaaien en ja, soms was dat meer dan jammer. Wel kan ik zeggen dat ik vier Britse boys aan mijn vriendencollectie kan toevoegen (u jelly?) Die ik zeker een keer weer wil opzoeken. (En dat is ook toevallig; ze komen naar Amsterdam.) Daarnaast heb ik nog een paar Engelse meisjes ontmoet waarvan ik het echt jammer vind dat ze weg zijn (maar hier heb ik al over geschreven volgensmij) maar hey, nu weet ik waar ik mijn vakantie's ga doorbrengen ha-ha.

Verder heb ik mijn visum voor Australie aangevraagd want jawel, ik ben 18. Ik voel al een wereld van verschil, not. Ik wil eigenlijk nu asap naar Australie - niet dat ik Nieuw-Zeeland stom vind, maar omdat ik gewoon een beetje het gevoel heb dat het NZ avontuur een beetje over is omdat de hele groep dus uit elkaar is gevallen en ik letterlijk nu heel NZ door ben gecruised (doen; als je door de bergen rijdt, zet dan lord of the rings aan. Nog geweldiger; bezoek hobbiton en kijk de films weer, wat een feest) en eigenlijk nu verder wil. Dus omdat ik iets eerder weg ga uit NZ komt er nog Melbourne bij (want iedereen roept hier dat het zo'n geweldige stad is dus dan volg ik de massa maar) - daarnaast hoop ik eigenlijk dat ik 2 maanden ergens gewoon kan werken, langs de kust - vanzelfsprekend.

Op de vraag 'hoe gaat koken' heb ik geen antwoord want de afgelopen dagen/week heb ik of a) fergburgers naar binnen gewerkt (die kan je alleen in queenstown krijgen), b) gratis eten bij nomads in queenstown, c) ben ik uiteten geweest of d) heb ik op noodles geleefd. In Australie ga ik weer mijn best doen om te koken, i promise. Op de vraag hoe backpacken zelf gaat; het gaat goed. Ik bedoel, ik leef nog - wat toch mijn eerste doel was om te behalen. Daarnaast kan ik mijn backpack steeds beter inpakken en passen alle extra kledingstukken die ik hier toch nog stiekem heb gekocht er makkelijk bij. (Alle vier de broeken die ik van thuis heb meegenomen hebben het niet overleefd; in elke broek, maar dan ook letterlijk elke broek, zaten gaten in - en dat was absoluut niet mijn schuld) Brood smeer je 's ochtends niet meer maar je smeert in de bus je brood of je crackers en je eet fruit uit blik. Daarnaast barst ik niet meer in janken uit wanneer ik moet bellen dus dat is ook al een hele overwinning. Ik loop nu al meer dan een maand rond aan de andere kant van de wereld en dat betekent dat de tijd echt belachelijk snel voorbij gaat.

Ik mis overigens wel mijn fiets - ik ben te lui om een uur te moeten lopen maar te arm (of het is het niet waard) om een bus te pakken. Maar fietsen moet hier met een helm - verplicht, stomme regel - en daarnaast is het echt belachelijk duur om een fiets te huren. Als je bijv. Drie dagen een fiets huurt kan je beter zelf een fiets kopen.

En wat ik verder heb meegemaakt? Bar weinig eigenlijk. Kaikoura heeft de beste locals (of eigenlijk heb ik er maar 2 gesproken maar beide waren ze geweldig) en lake tekapo heeft de mooiste sterrenhemel. Christ church is klein maar fijn - interessant zelfs want alle gebouwen zijn neergestort. Gevalletje leedvermaak eigenlijk - maar dan met medelijden. Alle containers die zijn gebruikt vlak na de aardbeving hebben ze gebruikt om er een klein winkelcentrum mee te bouwen waardoor het een beetje een strandgevoel geeft. En diep van binnen mis ik Queenstown nog wel, ondanks dat het onmenselijk koud was voor de zomer (grapje, het was er herfst, maar ik wou zomer.) Ik probeer morgen of vandaag ein-de-lijk wat foto's te uploaden maar ik ben lui - moet ik toegeven.
De komende paar dagen wandel ik rond in Auckland (dus al je zin hebt; vlieg over) en kijk ik uit naar Sydney terwijl ik mijn verloren - maar levend - vrienden moet verwerken want ik mis ze toch wel echt heel erg. Vanavond is er een klein feestje in Auckland - ik ben benieuwd.
Lebber,

4 opmerkingen:

  1. Nog gefeliciteerd, en alvast veel plezier in Nieuw-Zeeland. :)))

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Gefeliciteerd Anoukkk! (al ben je daar nu niet meer jarig, geloof ik). Geniet alvast van Australië, maar dat komt denk ik wel goed, want Aussie is awesome.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Nog gefeliciteerd! Je avontuur klinkt nog steeds erg leuk :) Erg mooie foto's!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Nog gefeliciteerd! Je foto's zien er echt heel mooi uit en die jongens trouwens ook. ;)

    BeantwoordenVerwijderen

OBLIVIATE © 2017
Template by Blogs & Lattes