Backpacken 2014: Een sociaal leven. (Melbourne)

20.5.14




Nadat ik uit mijn boys-only-plus-one-girl (raad wie dat meisje was, jawel, lastige vraag) kamer was ontsnapt uit Sydney slaap ik nu in een girls only kamer waar ik gratis thee of koffie kan krijgen op bed en unlimited gratiesch champagne naar binnen naar binnen kan gieten (als ik wil dan he, ik zeg niet dat ik het doe, ouders!) En een echte handdoek gratis kan lenen in plaats van reishanddoekjes die eigenlijk niet eens goed afdrogen en nog meer gratis shampoo en zeep en u gotta love this. Het beste van alles; ik moest meer nachten boeken en om hier te mogen blijven is eigenlijk 5 dollar per nacht extra - maar de man was zo tof achter de receptie. "Whoops, forgot to charge you the upgrades. Nevermind, sssssht!" 

Iedereen in mijn kamer reist alleen dus dat is een groot pluspunt en het resulteerde in de eerste nacht een dansje doen en een drankje doen. En soort sightseeing in Melbourne in de taxi's (ja idioten) in de nacht dus ik heb niet heel veel gezien. Uiteindelijk ben ik ook eerder naar huis gegaan want ik vond $15 entree toch echt te veel voor - waarschijnlijk  - een shitty club dus later. (De volgende ochtend hoorde ik inderdaad dat het die 15 dollar bij lange na niet waard was dus een euforisch moment dat ik een keer een goede beslissing heb gemaakt.) 

Na de typische UK-meisjes die ik heb ontmoet heb ik nu een typisch amerikaans meisje meisje meisje meisje meisje ontmoet. Een meisje dat snapchattend door het leven gaat, niet naar gloria's gaat omdat ze starbucks niet wilt verraden, haar vlucht om 8 uur heeft gemist omdat ze de nacht door had gehaald en vervolgens in tranen op de vloer te vinden was omdat ze geen geld had om een nieuwe vlucht te boeken maar vervolgens wel aan anti-depressie shoppen doet - omdat ze een cute outfit nodig heeft omdat 'die ene jongen' (welke jongen?), vanavond naar de bar komt en last but not least; supahhhh cool drie keer in een zin gebruikt. Ik mis vast nog wel meer punten. Na de Engelse die dramatisch beleefd waren en de thank you's om de oren vliegen na elke vraag (gaat het goed? Ja, dankjewel voor het vragen) mis ik de thank you's van dit Amerikaanse meisje naar mensen toe waardoor ik me schuldig voel en ik toch nog een thank you er achter aan gooi. (Maar Nederlanders zijn ook belachelijk asociaal vergeleken met de Engelse, schaam jullie!) Nee serieus, hoe verschrikkelijk ik de beleefdheid vond in het begin van de Engelse hoe meer ik het nu mis.

(De duitse jongens in sydney waren met jetlag leuk, zonder jetlag waren ze verschrikkelijk - kennen geen fluisterstem en hebben een kledingstijl waar je ogen niet alleen pijn van doen; ze branden langzaam weg. Dus nee, ik heb niet hele fijne nachten gehad in Sydney - eentje snurkte zó belachelijk hard dat je er bijna doof van zou worden waardoor de anderen de hele nacht kapot gingen van het lachen en die lach wil je ook niet graag horen. Sydney zelf was wel echt geweldig en ik weet wel waar ik later ga wonen - alleen nog een leuke ozzie vinden want die heb ik nog niet helemaal gespot. Das tegen m'n verwachtingen in, na verhalen van anderen. Jammer dit weer.)

Maar oke, gisteren heb ik de meest productieve dag van het jaar gehad - en das niet sarcastisch bedoeld. Ik heb de graffitywalls gespot, ben door china town gelopen, heb de skytower bezocht, pizza gegeten in de oudste pizzeria van australie en ben naar de goal - jail gegaan. En als je me nog niet kent; ik kan uren doorbrengen in oude gevangenissen of andere ligubere plaatsen want daar kan ik van genieten. Zo slecht ben ik. Nee grapje, ik vind het altijd fascinerend en ik kan er wel echt uren rond blijven hangen. In deze jail werden we 30 minuten aĺs gevangen behandeld - Mary Jane (meest mainstream naam die je kan bedenken volgens mij) en ik was betrapt in drugsdealen in 1994. Misschien dat sommige mensen nu mijn onderschrift onder mijn prachtige selfie snappen. De vrouw die ons lekker de grond in mocht boren had de meest prachtige baan die je kan bedenken en ik zou er bijna een moord voor doen (OH DE IRONIE ANOUK JE BENT ZO GRAPPIG) om die baan te mogen hebben.
Ligubere plaats - de attributen voor hangings die daadwerkelijk zijn gebruikt lagen achter glas maar je ziet niet dagelijks een touw waar tientallen (honderden?) levens tot een eind kwamen.
Melbourne zelf is ook een leuke stad, maar ik zou er niet kunnen wonen. Het is niet liefde op het eerste gezicht zoals ik verliefd werd op San Sebas in Spanje of Sydney. Ook fun fact; ik doe een poging om mezelf spaans aan te leren en waarschijnlijk is dit hopeloos aangezien mijn taalknobbel niet bestaat maar he, niet geschoten is altijd mis.
Natte lebber,



3 opmerkingen:

  1. Haha echt ziek die 15$ entree... zo duur! Grappig hoe die stereotypen van nationaliteiten gewoon waar kunnen zijn ;p
    Al in St. Kilda geweest? En ohja!! Er is een restaurant in Melbourne waar je zelf mag weten hoeveel je ervoor betaald, voor je eten! Dus dit kan van klein bedrag tot enorm bedrag zijn zegmaar. Lentil as anything oid, of iets met lentil, heet het. :)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Oeh nice, dan ga ik dat restaurant opzoeken! Jacik zit in base, zit in st kilda!

      Verwijderen
  2. God, over Amerikaanse stereotypes gesproken; ik ben het na 10 maanden meer dan zat. Straks weer blij om omringt te zijn met nuchtere Nederlanders. Die gaol klinkt heel leuk!

    BeantwoordenVerwijderen

OBLIVIATE © 2017
Template by Blogs & Lattes