Backpacken 2014: De ultieme toeristen (melbourne)

24.5.14

Gisteren heb iets gedaan waarvoor ik eigenlijk naar Melbourne ben gegaan maar uiteindelijk toch niet zo veel zin in had want oh zo lui maar toch wel blij ben dat ik ben gegaan. Great ocean roadtrip kan ik van m'n to do list afstrepen en heb ik de foto die je overal zit van de gor ook op mijn eigen SD kaartje staan. Is dat niet geweldig.

Eergisteren had ik 's avonds nog snel een tripje geboekt op aandringen van moeders. "Anouuhouuuk je bent naar melbourne gegaan voor de GOR en nu ga je het niet doen? Ik verdenk je er stiekem van dat je gewoon te lui bent om het te regelen." Oh moeders, wat ken je me toch goed.
De organisator had op de site staan dat vertrek tussen 7.30 en 8.30 was dus ik was al blij, want de aanbieders hadden allemaal vroege vertrektijden. Maar toen kreeg ik een SMS'je - HOI ANOUK WE VERTREKKEN OM 6.30. Fijn, want er was net een leuk feestje beneden gaande maar ik besloot om naar mijn leeftijd te handelen (nee grapje helemaal niet eigenlijk) en besloot om 00:00 naar bed te gaan. Toch werd ik wakker uit een coma en heb ik me enorm geirriteerd aan de busdriver die nonstop aan het lullen was. Ik was de eerste die in de bus zat dus ja, ik kon niet doen alsof hij het tegen iemand anders had en besloot ik op gegeven moment maar heel asociaal naar m'n mobieltje te grijpen - zag hij toch niet, want hij heeft gelukkig geen ogen in z'n achterhoofd. Na alle 'mmh's' en 'oh's' breep hij de hint.. niet. Dit was overigens niet de busdriver voor de hele dag want dit busje zou alleen een paar mensen ophalen en afzetten bij een grote bus. Grote bus was ook niet helemaal waar want het was een halve bus. (Nee niet letterlijk half.) Plus dat hij was gemaakt voor kleine mensen dus ik heb de hele dag in een zeer awkward houding gezeten.

Daarnaast - jawel, was ik echt, maar dan ook echt, de enige blanke in de bus. (En dan de busdriver, maar die telt niet mee.) De bus was gevuld met japanners en chineesjes. Het woord 'tourist' dekt niet geheel de lading want ze zijn meer dan tourist. 'Tourist spelen' is slechts een understatement - het zijn de ultieme touristen (met dank aan angelique voor deze prettige verwoording.) En dan weet ik niet of ultiem positief  is - ik weet het wel zeker - want ik kreeg (ja dit geef ik openlijk toe) af en toe neigingen om hun fototoestel af te pakken en in de zee vol haaien te gooien. In de bus maakten ze van elk strandje duizend foto's - vanuit de bus - en dan óók mét flitser. Misschien dat teveel vis eten toch niet zo goed voor je is en het proces van afstervende hersencellen versneld. Ik weet zeker dat ze geweldige onbedoelde selfies hebben van de weerkaatsingen in het raam. Dan niet te vergeten de hoeveelheid selfies die ze uberhaupt maken - met een stok overigens waar je je camera opzet - en de onmogelijke poses die ze al duizend keer hebben uitgevoerd. Ik lach altijd dit soort busjes uit - volgepropt met ultieme touristjes die twee hoedjes over elkaar dragen en zonnebrillen die hun gezicht compleet bedekken - en nu was ik er zelf een deel van. Ik moet toegeven - het was een pijnlijk lange dag. ("Het zijn net mensen," dankjewel voor de reminder Natalie! :-) ) (Nee ze waren aardig hoor, maar echt, ik ben te ongeduldig voor 'dit soort' mensen.)

Er kwam overigens nog een chineesje naar me toe rennen. "BEN JIJ VAN BELGIE?" "Eh nee." "Oh oke, maar je lijkt op de tennisster Kim, uit belgie. Je weet wel, kim?" (Nee dat wist ik niet, ik wist niet of ik me schuldig moest voelen - totdat ik ging google'n. En ik weet nou nog steeds niet of ik dit als compliment moet opvatten of niet.  De terugweg was overigens ook een ramp want er waren veel dropoff points in Melbourne en je wilt niet rijden in melbourne als het druk is - EN WIE WAS ER ALS LAATSTE. Ja, ik had zelfmedelijden, helemaal toen de driver weer allemaal lulverhalen vertelde en ik niet kon doen alsof ik er niet was want ik was er wel degelijk - en alle stoplichten waren op rood gesprongen. Ja, ik was er op het eind klaar mee.
Nu ben ik aan het wachten op mijn vliegtuig van 4.30 en ik ben hier al sinds 12. Ja. Ik had geen zin om met tas en al te shoppen oi en mijn spullen achterlaten in het hostel had niet heel veel nut want van hostel naar stad is ong. 30 minuten dus nee. Dat was het niet helemaal waard. Maar dit is echt een gruwelijk vliegveld - ik had als plan om er gewoon te slapen maar er zijn geen lekkere stoelen. Alleen maar van die wachtstoelen en plastic ikea stoelen en het eten is veel  te duur hier, het is allemaal om te huilen. Gelukkig had ik de geweldige film 'the way way back' op mijn geliefde tablet staan en die film is een must see. Ik wist niet of ik moest lachen of huilen. (Maar misschien was dat ook wel de bedoeling, aangezien het een "comedy" is, maar jawel, ook "drama.") En vanavond ben ik al in adelaide waar ik GRATIS fietsen kan huren en kangaroes ga zien en dolfijnen en oh wat is het leven toch een feest. (Geen sarcastisce intenties hier.)
Später!

(Oh moeders; ik voeg als ik in het hostel ben even de foto's toe die ik heb beloofd, vliegveld wifi is geweldig langzaam. ;-) )
P.s dit klinkt als een negatief logje en misschien is het dat ook wel want allemaal frustraties die geuit moesten worden maar ik heb het hier geweldig naar m'n zin, deze week in het hostel was een zeer sociale week en ik zie een paar mensen terug in Cairns dus heyyyyy feestje(s)!)

2 opmerkingen:

  1. Wat een prachtige foto's! Ziet er erg mooi uit allemaal. En erg leuk geschreven, hahah.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Yay! Nu on your way naar Cairns, of ben je er al? Zo leuk. GOR is zo mooi!

    BeantwoordenVerwijderen

OBLIVIATE © 2017
Template by Blogs & Lattes