Backpacken 2014: Een klein verhaaltje (queenstown)

23.4.14


Ik ben in Queenstown aangeland - waar ik een week blijf, het gelijk voelt alsof ik hier een lange tijd ga wonen met als gevolg dat mijn tasinhoud nu overal en nergens ligt maar ik wel alles in de wasmachine heb gegooid wat overigens echt belachelijk duur is. Ik voel me altijd zo trots wanneer ik een wasje draai, al was mijn vorige was niet geheel goed uitgepakt (lees: broek in de droger gedaan die niet in de droger kon en tada, je weet het resultaat.)
Queenstown is heel mooi, wel veel kleiner dan verwacht (want het staat bekend als 'drinken-voor-je-leven-stad) maar wel gezellig. Kledingwinkels kennen ze hier bijna niet - zijn allemaal vervangen voor barretjes en restaurantjes en sushibarretjes etc etc.
Ik slaap hier overigens ook in een van de betere hostels; gratiesch avondeten en gratiesch ontbijt. Plus een kamer met ruimte in plaats van 4 stapelbedden en 1 stap loopruimte. (Maar het maakt me verder niet heel veel uit want grappige ervaringen horen erbij toch?) Het is overigens m'n eerste dag in Queenstown (waar we toevallig  ook kingsday vieren) dus ik heb er niet heel veel over te vertellen.
Ik zit inmiddels iets meer dan een week op het zuidereiland - daarvoor had ik Wellington nog bezocht voor 4 dagen en ik denk dat ik de meeste dingen wel heb geschreven in mijn vorige logje. HOEWEL ik dus nieuwe schoenen moest kopen en ik ook heb gevonden uiteindelijk (uiteindelijk, na heel veel straten zonder schoenenwinkels kwam ik later een straat met ALLEEN MAAR schoenenwinkels tegen) en ik soort van de hype probeerde te ontlopen om nikes te kopen in felgekleurde kleurtjes heb ik nu toch dagelijks knal oranje/roze/iets in die richting aan m'n voeten EN ZE LOPEN LEKKER.

Plus dat een 'OH MY GOD YOUR SHOES ARE AMAZING' comment het helemaal afmaakte toen ik op mijn tas wachtte na de ferry ''oversteek'' naar het zuidereiland. De ferry was zoals drie uur zitten in een saai restaurant maar dan opgesloten met fish & chips. (Of kipnuggets - ik ging voor de kipnuggets.) Daarna was het nog een lange rit naar Kaiteriteri - het regende (iets met heftigste storm in 40 jaar) waardoor er overstromingen waren en jawel, grote bomen met wortels en al uit de grond gerukt en voor een extra dramatisch effect werden ze meegesleurd in de rivieren die veel te hoog stonden. Kaiteriteri was in tha middle of nowhere, vlakbij het national park wat echt de moeite waard schijnt te zijn maar ik ben er niet geweest. Het zou de komende paar dagen regenen en ik weiger om in de regen een lange wandeling te gaan maken. Dus het was op naar Westport, plaatsje in the middle of nowhere II - ditmaal met een hele mooie omgeving maar we uitendelijk eindigden met american pie (op videoband) en redelijk vroeg slapen. De volgende ochtend kon ik het niet laten om een surfboard te huren in te gaan surfen - een van de mooiste locaties om te surfen. Het was om te kwijlen. Gruwelijk sterke stroming overigens - conditietraining, maar het was fijn om weer zeewater te happen. We hebben zeehonden gespot (zeehonden = vaak haaien in de buurt dus ik heb met de haaien gezwommen. (Grapje)) CUTEEEEE! Dit was ook overigens de dag dat ik 's ochtends opstond met keelpijn en 's avonds naar bed ging met keelpijn en koorts. In Franz Josef was het helemaal een groot feest maar met pijn en moeite (grapje, het was een mislukt stuiter-ik-heb-zo-veel-zin-in-vandaag-want...) ben ik m'n bed uitgekomen om een glacier te beklimmen. Dacht ik. Nadat we de boots en al aanhadden werd de trip afgelast - too cloudy. Fair enough, zonde van het geld anders. Wel balen want er was geen andere plek meer dezelfde dag (en de kans dat het weer zou worden afgelast was groot) en de volgende dag was het zelfde verhaaltje.dan heb je de optie om te blijven voor een paar dagen en je groep te verlaten of door te gaan en veel geld te besparen en bij de groep te blijven. Ik koos overduidelijk voor optie II - ben die avond nog wel naar the hot water pools gegaan WAT GEWELDIG WAS WANT RELAXEN WANT ZWAAR BACKPACKERSLEVEN. 

Na Franz Josef komt Wanaka - Queenstown maar dan een stuk rustiger. Te rustig. Er zijn twee soorten 'rust.'  a) Je staat alleen op een glacier en hebt een 'I rule the world' gevoel en b) je loopt door een stad op een vrijdag avond en de bar is leeg en de stad is leeg en je voelt je leeg. Wanaka is geval B. Het is echt een prachtige stad (ik bedoel, omgeving) maar het is er vervelend rustig en ik kan daar nooit echt heel goed tegen. 'S avonds ben ik wel illegaal naar de bar gegaan en het was echt een geweldige avond (maar bizar, te bizar om het te herhalen) om de ochtend daarna naar Queenstown te rijden via puzzleworld. Dat waren de beste $15 die ik heb uitgegeven hier in New Zealand.

Mindfucks everywhere. Vervolgens of naar het centrum van tha bungyjumps EN JONGENS DIT DOET ZO'N PIJN, iedereen doet de bungy - ik snap echt niet waar ze het geld vandaan halen. Ik wil mezelf zo graag van een 143 meter hoog platform gooien en niet dood gaan. Maar het voelt net zoals al je geld van een flat gooien in de zee met haaien want het is zo duur. Ik stond in de rij om het te doen - toen weer niet - wel en uiteindelijk ben ik maar gefrustreerd weggerend want ik wil ook graag nog kunnen overleven in Australie en daar leuke dingen doen. De pijn is zo groot. Iedereen praat ook nog steeds over de skydive OMG IT WAS SO AMAZING U SHOULD DO IT ANOUK - ja is goed als jij betaalt. (tip; als je denkt dat je genoeg geld hebt om op reis te gaan, spaar het dubbele, en dan nog een keer het dubbele en daarvan ook het dubbele om alles te kunnen doen wat je ook daadwerkelijk wilt doen.) Dus ik ga morgen mensen spotten hoe mensen zichzelf van een platform werpen en net niet dood gaan. 

De groep met wie ik reis word steeds leuker, je leert ook steeds meer mensen kennen en vooroordelen blijken uiteindelijk toch niet te kloppen. 
(Nu ga ik heel sneu de nieuwste game of thrones episodes kijken en hopen dat mijn koorts morgen weg is want het begint te irrriiteeeeren)


(on top of mount doom!)

4 opmerkingen:

  1. WOMAN je wilt niet weten hoe geweldig ik het allemaal vind om te lezen yooo. Ik hoop dat je koorts snel weg is, dat er een zek met 3000 dollar uit de lucht komt vallen en dat je nog duizend mooie dingen gaat zien (en fotograferen en beschrijven, zodat ik ook kan meegenieten).

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik denk dat ik maar alvast ga sparen want ik wil ook als ik dit zo lees. Alleen tja, geld he. Het blijft lastig.
    Beterschap ook!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Mehh, het klinkt allemaal zo geweldig en ik word er jaloers van!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wat klinkt dat gaaf joh! Ik zou dit ook zo graag een keer willen doen! Helaas wordt dat dan nog zeker dertig jaar sparen voor mij...

    BeantwoordenVerwijderen

OBLIVIATE © 2017
Template by Blogs & Lattes