Backpacken 2014: Cheers?

4.4.14



Na een lange reis waar ik al een eerste hobbit heb gespot (lees: kleine man met grote oren, grote neus en hele grote voeten in verhouding die hij accentueert door lelijke newton sportschoenen die echt pijn doen aan je ogen) en eigenlijk illegaal nu in Nieuw-Zeeland rondloop (een formulier moesten we in het vliegtuig invullen wat er in onze tas zat etc. etc. en bij mij kon dit alleen ondertekend worden door een ouder want nog 17. Maar ze hebben uiteindelijk niet eens naar ijn leeftijd gekeken dus yolo) ben ik nu in BASE hostel (overigens verrassend snel gevonden voor mijn doen) waar ik zo m'n bed in duik (iets met jetlag en dat voelt nog als understatement) nadat ik een dag in Auckland heb rondgeslenterd. Auckland is Japan II inclusief de kawaii meisjes. Gelukkig zit er ook een starbucks tegen over mijn hostel waar ik toch nog even heb gebuurt in de hoop op gratiesch wifi (je bent nederlander of je bent het niet) maar het liep niet helemaal soepel waardoor ik toch maar een dagkaart heb gekocht in het hostel. Eens maar nooit meer. Overigens is wifi niet eens zo heel duur in verhouding met sla. JA SLA. Dat is hier 5 dollar. Of tomaten, brood is overigens ook echt belachelijk duur. Dus voornu loop ik nog met appels en mandarijnen en voor vanavond soep (of niet want echt geen honger.) Het base hostel is overigens gigantisch (12 verdiepingen) en ook is dit een eens maar nooit meer ervaring. Leuk om mee te maken, maar geef mij een iets kleiner hostel.

Ik kwam overigens belachelijk makkelijk de douane door in Auckland (maar misschien ligt dat omdat ik samen met een ander meisje was en we er zo onschuldig uitzagen). De douane in Nederland was ook grappig want er stond een grote beer (inclusief ader op voorhoofd) waarvan ik had verwacht dat hij zou bijten maar dankzij mijn tumbler die ik van mijn starbucksmatties had gekregen werd hij nieuwsgierig naar wat ik ging doen. Hij was zo aardig dat het misschien wel onder douaneflirt kan worden geplaats (maar net niet, want het was geen flirt.)
Morgen word ik al om 7:00 opgehaald voor le bustrip en ik hoop echt dat  de anderen niet wakker worden van mij wekker. Grootste angst. Mijn binnenkomst was ook een lichtelijke hel want alles moet met pasjes. Zelfs de lift. Ik heb een kwartier in de lift gestaan om uit te vogelen hoe mijn pasje moest om vervolgens hetzelfde te flikken bij mijn dorm. (Nu ik morgen weg ga weet ik wel hoe dat pasje moet, volgens mij). Maar 7 van de 8 bedden waren bezet dus het was een kwestie van bed 8 zoeken wat nog best lastig was. En omdat de idioot beneden mij een handdoek over het trappetje had gehangen waardoor ik het trappetje niet zag en ik een noodplan moest uitvoeren want ik dacht dat ik zo toch echt het stapelbed op moest klimmen was ook regelrechte ramp. Ik zit overigens met allemaal Duiters, wat best grappig is omdat ik alles wel redelijk kan volgen (trots momentje jongens) - ze zijn allemaal zo uitbundig EN DAT BEN IK NIET ik voel me altijd zo awkward. :')
En om er bij te horen zegmaar zoveel mogelijk cheers in een zin, zijn ze dol op.

3 opmerkingen:

  1. De eerste dagen zijn altijd wennen! En kleinere hostels heb ik ook altijd leuker ervaren dan van die grote :)
    Have fun op je bustrip!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hahaha ik moest lachen. Over een week ben je gewend hoor, geloof me. Have fun!!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Je hebt gekregen waar je met je eerste blog naar zocht; avontuur. Ik vind dit al erg leuk klinken! Ben benieuwd!

    BeantwoordenVerwijderen

OBLIVIATE © 2017
Template by Blogs & Lattes