Op vakantie naar het land van ijs en vuur

donderdag 22 juni 2017

Ik loop in de winkels de afdeling met zwemkleding voorbij en ben op zoek naar leggings van merinowol. Daarnaast gaat er een muts mee op vakantie en (dunne) handschoenen want ik ga naar (fácking) IJsland. Wajo.  Eerst 10 dagen met een klein schattig fiatje het eiland rond karren, daarna 4 dagen trekken (en lekker vriesdroogmaaltijden naar binnen werken, mmmmmmhhh) om vervolgens nog een paar dagen rond te kunnen dwalen. Ik heb er bizar veel zin in.

(Ik zou eerst ook nog een weekje gaan surfen maar het wordt slecht weer en als ik nog een extra weekje op vakantie ga wil ik zon, dus misschien in augustus nog).

Belangrijkste tentamen is gehaald (en volg nu officieel het honourstraject waardoor ik volgend jaar 30 weken een keigave stage kan doen, evenals in mijn laatste jaar) en is het officieel vakantie (maar die had ik eigenlijk vorige week al ha). (Jongens ik ben volgend jaar gewoon al weer DERDE jaars, wth?)

Punt van het verhaal is: binnenkort staat er weer wat leesvoer met veel foto's online. Joe!


Jeff Sheldon

Wanneer alles net weer even anders loopt

woensdag 31 mei 2017

Vroeger hing ik altijd jammerend en huilend aan de hand van mijn ouders, klein kut kind dat ik was (grapje ik was best lief). Ik vond het verplichte wandelen in de bergen altijd verschrikkelijk - het veel te vroege op moeten staan omdat anders de zon te fel scheen, de drukte ontwijken. Maar eigenlijk was het heerlijk en mis ik het steeds meer. 
De geur van de tent, het koken op een 3 pits klein keukentje, de gasflessen (want de boel in de hens steken is leuk, uiteraard), de wandelaars die je tegenkomt op de route en het voldane gevoel wanneer je ergens bent beland waar geen enkele auto kan komen en het een stukje pracht is. 

Ik zou deze vakantie eigenlijk een taalcursus gaan doen maar - surprise, surprise - die heb ik gecanceld. Niet omdat ik geen Frans wil leren, tegendeel zelfs, maar momenteel loop ik met het geheugen van een goudvis rond en een concentratieboog niet groter dan een sneu boogje plas dat een man kan produceren wanneer 'ie lam is. Het heeft geen zin om te gaan blokken. Misschien volgend jaar wanneer ik weer permanent een semi-roze bril op heb, maar voor nu is het verspilling van geld. 

Want das een ander puntje, ik heb deze zomervakantie geld én ik heb deze zomervakantie tijd (ik heb mijzelf de komende 2 maanden als 'niet beschikbaar' gezet terwijl in er in de zorg juist een kneitergroot tekort is. No shame, moet volgend jaar 30 weken fulltime stage lopen, nu mag ik vakantie vieren) maar ik weet (/wist) niet wat ik wilde. 

Wat het punt van dit verhaal is? Misschien dat je na de eerste alinea al wel een idee had, misschien niet. Sinds dat ik de film Wild in 2014 heb gezien staat het lopen van de pacific crest trail op mijn emmerlijst. Evenals de Appalachian Trail en de Haute Randonnée Pyrénée, en eigenlijk nog zoveel meer. Om 4000 km als eerste wandeltocht te lopen, loner (want ja, dat wil ik), 6 maanden lang, is toch net iets teveel van het goede. Dus deze zomervakantie ga ik trekken, in een groep - weet alleen nog niet waar. Ik kan zoveel kiezen, er is zoveel dat ik wil zien, wil doen, dus ik weet het eigenlijk niet eens (als iemand tips heeft, lemme know). 

(En daardoor hoop ik dat ik weer heel veel foto's kan maken en héél véél leedvermaak meemaak dat ik kan delen ( ;-) ), uiteraard mijn eigen schaamtevolle fouten zwart op wit kan typen en überhaupt weer tekst zwart op wit krijg. Maar ik denk dat dat wel gaat lukken. Kan-nie-wachten-nie). 

Éénentwintig

zondag 7 mei 2017


Gisteren zat ik in de sushi today waar er 4 monden tegelijkertijd 'ja' zeiden op de vraag of we bekend waren met het concept en één persoon de drank bestelling gelijk op zich nam. '3 Zoete witte wijn, 1 droge en een fles water, spa blauw, met 4 glazen erbij.' (Ik voel me soms nog steeds 16 met mijn zoete witte wijn maar don't care). De ander was ondertussen al de eerste ronde aan het invullen - het was al bekend dat iedereen nummer 77 (beef tipanyaki), 30 (californiaroll), 32 (ebi tempura), 53 (krabsalade) wilde en ik nog een tamago erbij wilde, E. de gekruide garnalen, R. de maguro en L. het bij 4 gerechten deze ronde hield. Ik moet altijd lachen wanneer ik unagi lees onder het kopje nigiri want friends. (Bij deze dus het halve menu. Aanrader hoor jongens!)


Afbeeldingsresultaat voor friends unagi gif

Eind van de avond had ik het tweede semester van de zwangerschap aangetikt en was een after dinner dip het understatement van de dag (week. jaar. decennium ). Levensles nummer 1: ga niet stappen direct na een all-you-can-eat(-and-drink) avond. We blijven keer op keer dezelfde fout maken, weet niet wanneer we het ooit gaan leren. Andere gratis tip: werk de avond dáárvoor geen avonddienst en de volgende ochtend ook geen ochtenddienst. It will kill you. 


Eerlijk? Ik haat verjaardagen. Vier mijn verjaardag al lang niet meer, etentjes/avonden met een paar vrienden uitgesloten. Het gevoel wanneer mensen voor je zingen en jij maar gefascineerd naar het vuurwerk blijft kijken terwijl je het liefst één wilt worden met de vloer onder je is niet mijn ding. Bovenste foto is dus ook uitzonderlijk. Oh, én het feit dat ouder worden niet te stoppen is vind ik ook afschuwelijk. Pluspunt is wel dat je gratis drankjes krijgt in de stad in lichtgevende glazen (fancy as fuck) wanneer je jarig bent.

Maar goed. 21. Het wordt tijd dat ik eindelijk eens dat lang gewilde tripje boek naar NY (gevolgd door LA, uiteraard.) Ook het jaar om de tattoo 'forever 21' ergens te laten zetten (ik vind dit hilarisch maar vrienden niet zo) en toch een keertje echt te leren koken. Vanochtend ontbeten met American pancakes en vanavond spareribs zodat ik m'n bloedvaten lekker dicht kan laten slippen. 

(Ik had in m'n vorige blogje gezegd dat ik iets over het paleo principe zou schrijven en dat ga ik ook nog steeds doen alleen er kwam iets tussen wat duizendmaal belangrijker was. Dus ja. Ooit. Jullie houden het tegoed.)

Ik ben vandaag jarig. Niet gisteren. Mocht er verwarring zijn ontstaan. Gisteren was mijn ik-ben-bijna-21-diner. 

De Ij-hallen

zondag 23 april 2017
Hoe neem je shit mee? 
De ij-hallen. Waar de meisjes die niet cliché willen zijn bij elkaar komen om niet cliché spullen op de kop te tikken waardoor het negatieve elkaar opheft en alles toch cliché is. Waar fashionchicks elke stap die je zet voor hun kraampjes nauwlettend in de gaten houden, oude mannen je veel te dure antieke dingen aan willen smeren (lol, het is een vlooienmarkt - oude coca cola blikken van €300 worden niet verkocht al zijn ze wél leuk) en mannen met kraampjes vol BH's. Moeders die overtollige babykleren kwijt proberen te raken en verkopers die zich verstoppen in de auto omdat het een beetje waaide (grapje het waaide hard, het was niet chill). Vandaag een vlooienmarkt waar ik meer geld heb uitgegeven aan eten dan aan andere troep. Ik stond op het punt om een fiets voor veel te weinig te kopen maar grote kans dat het geen legale doorverkoop was en ik was te lui om het te checken. 

Het was tevens ook de zwarte dag dat mijn favoriete zwarte cut-out laarsjes kapot gingen. (Maar ze waren van een soort plastic dus het was te verwachten)

Winst?
- broodje kroket €3.50
- poffertjes €3.00
- warme chocolademelk €1.50
- zomerjurkje €3
- entree €5
#worthit 

(Het was wel gezellig tho)
poffertjes. 3 euro. #goedkoop 
Lover. Het shirtje draaide verkeerd, er stonden mensen achter me en struggles. Maar lover dus. 


Sure.

Laura en d'r doos. (Bleek een kist te zijn die gebruikt was om eieren in te vervoeren. Goals) Grapje, het is oprecht een leuk ding


Ik ben bezig met een post over het paleo principe, hoe dat afgelopen week is gegaan en het paleo principe eigenlijk is. Mijn aankopen van vandaag zijn een beetje tegenstrijdig met de inhoud van het artikel hehe (en dat komt dus volgende week online, mocht die hint nog niet gevallen zijn).

Nieuwe start #8.5; hustle hard babe.

zondag 9 april 2017

Nog een twintiger met een blog. (Of voor de lezers die al m'n andere blogs lazen: wéér een nieuwe naam.) 


DO WHAT YOU CAN'T
kijk ook even het filmpje van held Casey.


Ik verspil mijn tijd aan het googlen hoe de beste bubbels te blazen met kauwgom (aan de andere kant, het is wel van toepassing gekomen bij het maken van foto's) en probeer één periode school te leren in drie dagen. Ik ben er zo een ja.

Eentje die constant met heel veel vraagtekens boven het hoofd rondloopt in plaats van brandende lampjes want what-de-fuck moet ik doen met het leven. 
Ik studeer verpleegkunde en ik vind het verschrikkelijk saai (al denk ik oprecht dat het beroep wél super tof is), de uitdaging mist een beetje. Als ik de bios uitloop vraag ik me altijd af of ik niet de grootste fout van m'n leven heb gemaakt door te stoppen met de kunstacademie en droom er nog altijd van om mijn naam in de aftiteling van een film te zien staan. (Eh, nee, niet als actrice nee).

Ik walg ervan dat wanneer je het niet ambieert om voetbalvrouw te worden je moet werken om te kunnen leven en je het moet doen met een karig aantal vakantiedagen. Oh, en het feit dat voetbalspelers meer verdienen dan mensen die in de zorg werken (ja ik betrek het nu even op mijn situatie) zet een soort van projectiele woordenkots ingang die ik jullie zal besparen.   

HAVE GOALS SO BIG, YOU FEEL UNCOMFORTABLE TELLING SMALL MINDED PEOPLE

Dus, deze blog. Ik ga (weer) doen (hopelijk dan, is een goal he) wat ik sowieso wél leuk vind: fotograferen, schrijven - de standaard blogger dingen. (Hopelijk over veel vakanties. Nu kan het nog). Het moment vast leggen dat ik opeens het licht zie en écht wat van het leven weet te maken. Pakken jullie er alvast een mega pot thee bij en lezen jullie gezellig mee? (jk).

En zoals de oude Hawaïanen altijd zeiden: Haters gonna hate (want vind het toch wel eng dit. Moet ik toegeven).

Afbeeldingsresultaat voor ross gif middle finger

Ben fan van Friends, GIFS en - met schaamte - cliché quotes die toch wel enigszins motiverend zijn. 

MODIEUZE FLASHBACK NAAR #ZAAI

zondag 26 maart 2017
Het leven was de laatste tijd niet helemaal roze maan & zonneschijn. Ik vraag me altijd af hoe andere fotografen hun meesterwerken maken tijdens de donkerste dagen want ik kom niet verder dan de bank met een deken over me heen. Máár ik ben bezig om mezelf heel veel trappen onder m'n kont te geven en weer wat van het leven te maken (want de ironie: graag willen het leven niet verspillen want YOLO!!! maar niet weten hoe dus dan maar op de bank hangen. Ha) en dat betekent ook weer dat ik iets meer zwart op wit wil schrijven, iets meer foto's wil schieten en iets meer aandacht willen stoppen in mijn L1f3styl3. Dat betekent dat ik op het wereld wijde web toch weer een (nieuw) stukje wil claimen, lekker egocentrisch alles kan delen wat ik delen wil en hopelijk weer kan doen wat ik het leukste vindt. (Schrijven en fotograferen dus. Cliché. Don't care). Ik hoop dus een nieuwe fantastische layout te vinden en een geweldige url (don't leave me yet, ik link jullie binnenkort door als het zo ver is).
Tot die tijd een mini modieuze flashback naar Zaai met Janne. #Zaanseschans. In zwart wit, uiteraard.





EMMERLIJST 2017

maandag 2 januari 2017
Om net zo creatief te zijn als anderen - bij dezen een lijst met de dingen die ik wil doen dit jaar. (Voornemens zijn het niet want dit kost geld. En bloed. En zweet. En tranen.) (Misschien een paar voornemens dan, of doelen.)



1. 2 Maanden taalcursus in Frankrijk volgen.
Ja wil graag Russisch leren. Nee, dit staat al héél erg lang op een to-do-before-turning-30 lijst en dit jaar heb ik geld (hopelijk, zie punt 2) én tijd dus voila. Wil dit het liefst doen aan het strand (biarritz) zodat ik mijn super gele surfboard ook nog eens kan gebruiken maar ik ben eigenlijk al heel snel tevreden. (En ik wil dan gelijk een tripje weer naar corsica maken, jeugdsentiment én stukje paradijs.)


2. Geld sparen.
In december heb ik bewust even een gat in m'n hand geboord en heb ik veel uitgegeven, nu gaat de geldkraan weer dicht. (Sparen voor de grotere doelen in het leven dan hé.)

3. NYE afsluiten in een tropische bestemming.
Lijkt me leuk. Denk er nu al aan.



4. Meer de deur uit ipv super sad heel veel seriemarathons houden
Ik wil graag meer dingen op beeld vastleggen, dingen als in 'mooie plekken' en die vind je niet thuis in de koelkast. (Of wel.) Op portretten schieten ben ik een beetje uitgekeken. Het doel 'meer fotograferen' stop ik er niet in dit jaar want dan moet ik het en daar heb ik geen zin in. 
Daarnaast ook weer meer gaan sporten (afgelopen maanden heb ik alleen lekker veel blessures gehad en heb ik nog steeds dus wanneer deze over zijn) want ik mis het stiekem wel.



5. De dam tot damloop lopen
Of de 5 mijl en zo snel mogelijk óf trainen voor de 10 mijl. Ben er nog niet over uit. Loop nu 3 keer in de week hard en dat gaat prima dus ja hé. Ben benieuwd.  

6. Deze stage halen.
Als iets het leven uit me zuigt dan is het deze stage. Heb alleen geen zin in een herkansing dus dan maar er dwars doorheen. Yikes. (En dit kan ik dan hopelijk over 3 weken al afstrepen.)

7. Nieuwe tattoo
En-ik-weet-al-wat.

8. Deze blog meer updaten
Maar ik weet nog niet hoe. Ik laat het je weten.

9. Verhuizen, want dit is saai.
#luxeprobleem. Ik heb een eigen studio (dus mijn eigen keuken, mijn eigen wc, mijn eigen alles) maar het is zó intens saai. Zelfs nu ik meer weg dan thuis ben vind ik het thuiskomen saai. Het voelt allemaal wel van 'mij,' maar wil ook tegen iemand kunnen praten ipv gek worden van het super-valse-gezang van m'n buurmeisje. Dus als iemand nog een leuke kamer weet in Amsterdam mét leuke huisgenoten én nog een klein beetje betaalbaar (lol ja ik hoef niet te horen dat dat onmogelijk is in Amsterdam) IK HOU ME AANBEVOLEN!

Zo inspirerend!!!!!!!!!!!!!!! Grapje. Er staan er ook nog wat in m'n boekje maar das very personal.